onderzoek bij kanker

Geeft u informatie over het meedoen aan wetenschappelijk
onderzoek bij kanker

Feiten

Door mee te doen aan een onderzoek krijgt een patiënt vaak uitgebreidere informatie dan wat gebruikelijk is bij een standaardbehandeling.

Voordat iemand besluit om mee te doen aan een onderzoek, krijgt diegene uitgebreide informatie over mogelijke consequenties, zodat iemand kan kiezen op basis van informatie.


In fase I onderzoek wordt een nieuwe stof voor het eerst toegepast op mensen.

Als uit uitvoerig laboratoriumonderzoek blijkt dat een nieuwe behandeling werkzaam is bij proefdieren, dan volgt de stap om deze voor het eerst bij mensen toe te passen.


Het doel van fase I onderzoek is om na te gaan of de nieuwe stof veilig is.

Bij fase I onderzoek kijken onderzoekers meestal of gezonde vrijwilligers het medicijn verdragen. Dat uittesten gebeurt maar bij een paar personen. Echter bij fase I onderzoek naar nieuwe kankermedicijnen kijkt men of patiënten die niet geholpen kunnen worden door andere, reeds bekende behandelingen, het middel verdragen.


Het doel van fase II onderzoek is om na te gaan of de nieuwe stof werkt.

Het resultaat van fase II onderzoek kan zijn dat de nieuwe behandeling bij een kleine groep mensen een kans op verbetering biedt. Als het lijkt tot een verbetering te leiden, wordt het middel in fase III onderzoek bij meer mensen toegepast.


Fase III onderzoek kunnen uitwijzen dat een nieuwe behandeling effectief is.

Uit fase III onderzoek blijkt of de nieuwe behandeling inderdaad beter is dan de standaardbehandeling. Op grond van de resultaten van de voorgaande fasen van onderzoek mag men verwachten dat de nieuwe behandeling in ieder geval niet slechter zal zijn dan de standaardbehandeling.


Het initiatief voor wetenschappelijk onderzoek kan worden genomen door de farmaceutische industrie omdat zij nieuwe medicijnen willen uittesten en op de markt willen brengen.

De farmaceutische industrie ontwikkelt nieuwe medicijnen die zij na de laboratoriumfase, willen uittesten op mensen.


Fabels

Als men eenmaal meedoet aan een onderzoek, is men verplicht deze af te maken.

Als iemand besluit mee te doen, is diegene vrij om hier later op terug te komen. Men heeft het recht om op elk moment de medewerking te beëindigen. Een patiënt hoeft niet te vertellen waarom hij stopt. Tussentijds stoppen heeft geen invloed op de eigen behandeling. Soms is direct stoppen niet mogelijk. Iemand moet bijvoorbeeld eerst een kuur afmaken. Het is altijd belangrijk om te vertellen dat men wil stoppen.


Deelname aan wetenschappelijk onderzoek is gevaarlijk.

Bij het doen van onderzoek staat het welzijn van de deelnemers centraal. Om iemand te beschermen en goede resultaten te kunnen boeken, wordt mensgebonden onderzoek uitgevoerd onder strikt wetenschappelijke en ethische voorwaarden. Voor de veiligheid moet ieder protocol eerst worden goedgekeurd door de medisch-ethische toetsingscommissie (METC) die ieder onderzoeksinstituut (kankercentrum of algemeen ziekenhuis) verplicht heeft ingesteld. Deze commissie beoordeelt het protocol aan de hand van strenge maatstaven om er zeker van te zijn dat de patiënt niet blootgesteld zal worden aan grote en onethische risico's.

Bij geneesmiddelenonderzoek zijn er vier fasen. Bij onderzoek in fase I loopt iemand het meeste risico. Bij onderzoek in fase IV is het risico heel klein. Hoe groot het risico is, hangt af van het soort onderzoek en van de gezondheid van de patiënt.


Alleen mensen die niet meer te behandelen zijn, kunnen meedoen aan een onderzoek.

Fase I onderzoeken naar nieuwe kankermedicijnen worden alleen uitgevoerd met patiënten die niet meer geholpen kunnen worden door andere, bekende behandelingen.
In fase III en IV onderzoeken doen patiënten mee die ook nog op een andere manier behandeld kunnen worden.


Deelname aan een onderzoek is alleen geschikt voor jonge patiënten.

Iemand moet voldoen aan de voorwaarden (inclusiecriteria) voor deelname aan het onderzoek. Leeftijd kan een belangrijk criterium zijn. Het is echter niet zo dat alleen jongen mensen mogen deelnemen. Bij veel onderzoeken is de maximale leeftijd voor deelname rond de 70.


Als iemand aan de voorwaarden voldoet om mee te mogen doen aan een onderzoek, beslist uiteindelijk de behandelend arts of iemand daadwerkelijk mee mag doen.

De patiënt beslist altijd zelf of hij mee wil doen aan een onderzoek. Deelname is geheel vrijwillig. Iemand wordt dus nooit verplicht door een arts of andere zorgverlener om mee te doen. Een patiënt maakt pas een keuze, als hij goed geïnformeerd is en zeker weet dat hij dat wil.


De nieuwe behandeling is altijd beter.

Wanneer een arts vraagt mee te doen aan wetenschappelijk onderzoek, betekent dit niet dat hij verwacht dat de mogelijk nieuwe behandeling betere vooruitzichten biedt.
Dat is ook niet het geval als iemand het verzoek krijgt deel te nemen aan een fase III onderzoek. Voorafgaand onderzoek gaf aanwijzingen dat de nieuwe behandeling zou kunnen werken, maar niemand weet dan nog of deze nieuwe behandeling daadwerkelijk beter is dan de standaardbehandeling.


Als iemand mee wil doen aan een onderzoek, moet hij snel beslissen.

Het nemen van de beslissing om wel of niet deel te nemen is vaak moeilijk. Iemand hoeft niet meteen te beslissen over deelname aan een onderzoek. Een patiënt heeft het recht om de informatie thuis rustig te bekijken.